powrót

Forfaiting w Europie

2009-06-15
Najdłużej dostępnym na międzynarodowym rynku narzędziem finansowym jest forfaiting. Największą część handlu obsługują banki i domy forfaitingowe we Włoszech i Niemczech. Forfaiting wywołał duży entuzjazm w Wielkiej Brytanii, Skandynawii, Hiszpanii i Francji. Rozwijające i otwierające się na świat rynki Europy Wschodniej spowodowały uruchomienie forfaitingu w Zachodnich Niemczech w późnych latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Kraje Europy Wschodniej płacąc za importowanie dobra nie chciały się rozliczać w okresach 3 i 6 miesięcznych a liczą na kredyt pięcio a nawet dziesięcioletni co gwarantował forfaiting. Niestety, istniejące w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe i polityczne stanowiło dla niemieckich eksporterów zdyt duże zagrożenie. Obawy niemieckich eksporterów podzielały także niemieckie banki. Szczególnie patrząc na długi okres kredytowania i niewielki zysk. W konsekwencji, grupa szwajcarskich finansistów zdecydowała się podjąć ryzyko, przed którym uciekły niemieckie banki, tj. dyskontowanie wierzytelności w postaci weksli i innych papierów dłużnych bez regresu do eksportera, które to zobowiązanie stało się znane jako Forfaiting. Znaczne ożywienie niemieckiej gospodarki to w poważnym stopniu uruchomienie przez szwajcarskie banki forfaitingu. Sukcesy operacji forfaitingowych spowodowały, że w latach siedemdziesiątych do operacji forfaitingowych włączyły się także banki angielskie. Londyn, Frankfurt i Zurich to obecnie główne centra forfaitingu.